Tumblr Instagram Facebook Twitter
NAJNOWSZE LOSOWE
STREFA VHS

The Choirboys (1977)

Drugim filmem zrealizowanym przez Roberta Aldricha dla telewizyjnej kompani Lorimar Productions był The Choriboys z 1977 roku. Obraz, przez niektórych krytyków, uważany za najgorszy w jego reżyserskim dorobku. Rzeczywiście wiele mu brakuje, by nazywać go filmem
Czytaj...

The Red Queen Kills Seven Times (1972)

Gdy sztylet dosięga celu (lub mamy do czynienia z innym paskudnym rodzajem zabójstwa), zawsze wiemy, kto stoi za morderczym aktem. To ona, tajemnicza kobieta w masce. Ofiara pada, a morderczyni zawsze udaje się zbiec
Czytaj...

Miejsce na górze (1959)

Żaden filmowy nurt nie powie Ci tyle prawdy o życiu, co Brytyjska Nowa Fala. Żaden również filmowy nurt nie przyniesie widzowi tyle goryczy, ale też emocji i szczerych wyznań. Praktycznie wszystkie filmy, które wyszły
Czytaj...

Moja piękna pralnia (1985)

Pisząc o brytyjskich twórcach penetrujących (i piętnujących) niesprawiedliwości, które uciskają na społeczną tkankę, wymienia się najczęściej Kena Loacha, Mike’a Leigha i Stephena Frearsa. Każdy z nich naturalnie przejął schedę po filmowcach buntownikach z okresu
Czytaj...

Głęboka czerwień (1975)

Głęboka czerwień tylko z wierzchu przypomina detektywistyczną historię o cudzoziemcu uwikłanym w sprawę morderstwa. Gdy zerknąć głębiej, zerwać wierzchnią warstwę, to dostaniemy złożoną potyczkę z własną podświadomością, która podobnie jak u głównego bohatera próbuje przywołać
Czytaj...

Ostatni promień blasku (1977)

W 1975 roku Robert Aldrich stanął na czele Amerykańskiej Gildii Reżyserów Filmowych. Funkcję sprawował cztery lata, a w tym czasie gildia uhonorowała swoimi nagrodami wielu wspaniałych twórców. Nagrodę gildii przez pięcioletnią kadencję Aldricha odebrał
Czytaj...

Powrót – dom zły

Powrót Magdaleny Łazarkiewicz to kino społecznie zaangażowane, przyglądające się z humanistycznym krytycyzmem otaczającej nas rzeczywistości. Obraz nie stroniący od trudnych pytań i niejednoznacznych odpowiedzi, który miał szansę stać się bardzo ważnym dziełem dla polskiej kinematografii.
Czytaj...

Propozycja (2015)

Słowem wstępu napisać trzeba wprost. To dzieło wybitne. Brutalne, prawdziwe i nieugięte w dążeniu do przedstawienia ciężkiej historii z dusznym, przytłaczającym klimatem i krajobrazem zatopionym w bezmiarze zła. Jednak dla Johna Hillcoata, reżysera urodzonego w 1960 roku
Czytaj...

Kolor z przestworzy (2019)

“Na zachód od Arkham wznoszą się dzikie wzgórza, w dolinach zaś wznoszą się lasy nietknięte siekierą drwala. W ciemnych, wąskich jarach rosną fantastycznie pochylone drzewa i płyną wąziutkie strumyki, których nigdy nawet nie musnął
Czytaj...

Wszystkie kolory ciemności (1972)

Nad brzegiem jeziora zapada zmierzch. Statyczne ujęcie obejmuje brzeg i zarośla. Zachodzi słońce. Do życia budzi się nocna fauna. Słyszymy narastające odgłosy żab, świerszczy i kilka innych tajemniczych dźwięków. Ekran się ściemnia, wchodzimy w
Czytaj...