Tumblr Instagram Facebook Twitter
NAJNOWSZE LOSOWE
STREFA VHS

The Choirboys (1977)

Drugim filmem zrealizowanym przez Roberta Aldricha dla telewizyjnej kompani Lorimar Productions był The Choriboys z 1977 roku. Obraz, przez niektórych krytyków, uważany za najgorszy w jego reżyserskim dorobku. Rzeczywiście wiele mu brakuje, by nazywać go filmem
Czytaj...

Miejsce na górze (1959)

Żaden filmowy nurt nie powie Ci tyle prawdy o życiu, co Brytyjska Nowa Fala. Żaden również filmowy nurt nie przyniesie widzowi tyle goryczy, ale też emocji i szczerych wyznań. Praktycznie wszystkie filmy, które wyszły
Czytaj...

Moja piękna pralnia (1985)

Pisząc o brytyjskich twórcach penetrujących (i piętnujących) niesprawiedliwości, które uciskają na społeczną tkankę, wymienia się najczęściej Kena Loacha, Mike’a Leigha i Stephena Frearsa. Każdy z nich naturalnie przejął schedę po filmowcach buntownikach z okresu
Czytaj...

Powrót – dom zły

Powrót Magdaleny Łazarkiewicz to kino społecznie zaangażowane, przyglądające się z humanistycznym krytycyzmem otaczającej nas rzeczywistości. Obraz nie stroniący od trudnych pytań i niejednoznacznych odpowiedzi, który miał szansę stać się bardzo ważnym dziełem dla polskiej kinematografii.
Czytaj...

Propozycja (2015)

Słowem wstępu napisać trzeba wprost. To dzieło wybitne. Brutalne, prawdziwe i nieugięte w dążeniu do przedstawienia ciężkiej historii z dusznym, przytłaczającym klimatem i krajobrazem zatopionym w bezmiarze zła. Jednak dla Johna Hillcoata, reżysera urodzonego w 1960 roku
Czytaj...

Pigalak (1975)

Pigalak (Hustle) mógł być dla Roberta Aldricha filmem na miarę Taksówkarza. Po sukcesie komercyjnym Najdłuższego jardu z Burtem Reynoldsem, który został wyprodukowany pod szyldem Paramount, aktor i reżyser postanowili kontynuować dobrą passę. Przez założoną firmę RoBurt (pierwsze sylaby
Czytaj...

Pięciu braci (2020)

Pięciu braci Spike’a Lee to dowód na to, że reżyser wciąż potrafi opowiadać z wigorem i w zaangażowany sposób. To wspaniały powrót czołowego reprezentanta kina zaangażowanego do czasów, gdy jego filmowe utwory charakteryzował oskarżycielski
Czytaj...

Zwiędły kwiat (1964)

“Jestem szumowiną. Nie mam nic wspólnego z normalnym społeczeństwem”. Tak mówi Muraki (Ryô Ikebe) po trzyletniej odsiadce. Jest zasłużonym członkiem yakuzy, cynglem. Budzi respekt u młodszych pistoletów, ma szacunek u starszych. Beznamiętny, nie angażuje
Czytaj...

Snowtown (2011)

Po takich filmach recenzenci zwykli pisać, że “trzeba wziąć prysznic”. Jednak po pełnometrażowym debiucie Justina Kurzela zwykły prysznic nie wystarczy. Nie pomoże nawet tygodniowa kąpiel, bo film opisujący morderstwa w Snowtown (które miały miejsce
Czytaj...

Epilog norymberski (1971)

„Stoją oni przed nami, jak stał Gloucester nad zwłokami zamordowanego przez siebie króla. Błagał on wdowę, tak jak oni błagają nas: “Powiedz, że to nie ja zabiłem!”. Ale on przecież jest zabity. Jeśliby dziś
Czytaj...