Tumblr Instagram Facebook Twitter
NAJNOWSZE LOSOWE
STREFA VHS

The Choirboys (1977)

Drugim filmem zrealizowanym przez Roberta Aldricha dla telewizyjnej kompani Lorimar Productions był The Choriboys z 1977 roku. Obraz, przez niektórych krytyków, uważany za najgorszy w jego reżyserskim dorobku. Rzeczywiście wiele mu brakuje, by nazywać go filmem
Czytaj...

Ostatni promień blasku (1977)

W 1975 roku Robert Aldrich stanął na czele Amerykańskiej Gildii Reżyserów Filmowych. Funkcję sprawował cztery lata, a w tym czasie gildia uhonorowała swoimi nagrodami wielu wspaniałych twórców. Nagrodę gildii przez pięcioletnią kadencję Aldricha odebrał
Czytaj...

Pigalak (1975)

Pigalak (Hustle) mógł być dla Roberta Aldricha filmem na miarę Taksówkarza. Po sukcesie komercyjnym Najdłuższego jardu z Burtem Reynoldsem, który został wyprodukowany pod szyldem Paramount, aktor i reżyser postanowili kontynuować dobrą passę. Przez założoną firmę RoBurt (pierwsze sylaby
Czytaj...

Władca północy (1973)

Po komercyjnej porażce Ucieczki Ulzany (ileż ich to już było w karierze Aldricha), który był jednocześnie powrotem twórcy do westernu, reżyser przymierzył się do realizacji Władcy północy dla producenta Kennetha Hymana z 20th Century Fox. Żeby tej przykrej
Czytaj...

Gang Mamy Grissom (1971)

Nie dość, że Aldrich na tym etapie kariery był już doskonałym rzemieślnikiem, to potrafił również doskonale kopiować filmowe style. Nie chodzi bynajmniej o treści, bo trudno tu pisać o kopiowaniu tychże, gdy amerykańska historia
Czytaj...

Spóźniony bohater (1970)

Pod koniec lat 60. Robert Aldrich zaczął wykonywać co najmniej nerwowe ruchy jako producent i reżyser. Owszem, jego najodważniejszy film w karierze, Zabójstwo siostry George nie przyniósł oczekiwanych wpływów, ale nie był to powód, by rezygnować
Czytaj...

Zabójstwo siostry George (1968)

Aldrich pod koniec lat 60. był reżyserem, który miał w ręku najlepsze karty. Własne studio, niezależność artystyczną, nawet fanów (w końcu). Wciąż pomijany na festiwalach nie kręcił jednak filmów z myślą o nagrodach. Interesowało
Czytaj...

Legenda Lylah Clare (1968)

Kim Novak w 1968 roku była już po swoich największych sukcesach, a zbliżające się lata 70. z pewnością nie były dobrym czasem dla aktorki z typem urody Marilyn Monroe. Robert Aldrich natomiast mógł po
Czytaj...

Parszywa dwunastka (1967)

Misja jest prosta. Przedrzeć się na teren okupowany przez Niemców, wtargnąć do zamku gdzie wysocy rangą oficerowie zażywają relaksu i wszystkich zabić, albo przynajmniej tylu ilu się da. Specjalnie na tę akcję zostaje utworzony
Czytaj...

Start Feniksa (1965)

Robert Aldrich miał już serdecznie dość pracy z przebrzmiałymi gwiazdami, które plan filmowy zamieniały na front wojenny (Joan Crawford z Bette Davis). Nie miał również ochoty wracać do niepewnych projektów z rozkapryszonymi aktorami pokroju
Czytaj...