Tumblr Instagram Facebook Twitter
NAJNOWSZE LOSOWE
STREFA VHS

Damy na ringu (1981)

Nadeszły lata 80. Dla Roberta Aldricha mógł to być kolejny zwrot w karierze, zmiana stylu, nowe wyzwania. Oczywiście reżyser nie wiedział, że kręci swój ostatni film, bo przecież odszedł nagle, w 1983 roku z
Czytaj...

Frisco Kid (1979)

To, że na kilkadziesiąt filmów w karierze Robert Aldrich zabrał się tylko raz (do czasu Frisco Kid) za komedię, powinno o czymś świadczyć. Oczywiście wtedy, a mowa tu o roku 1963 i filmie Czworo z Teksasu,
Czytaj...

The Choirboys (1977)

Drugim filmem zrealizowanym przez Roberta Aldricha dla telewizyjnej kompani Lorimar Productions był The Choriboys z 1977 roku. Obraz, przez niektórych krytyków, uważany za najgorszy w jego reżyserskim dorobku. Rzeczywiście wiele mu brakuje, by nazywać go filmem
Czytaj...

Pigalak (1975)

Pigalak (Hustle) mógł być dla Roberta Aldricha filmem na miarę Taksówkarza. Po sukcesie komercyjnym Najdłuższego jardu z Burtem Reynoldsem, który został wyprodukowany pod szyldem Paramount, aktor i reżyser postanowili kontynuować dobrą passę. Przez założoną firmę RoBurt (pierwsze sylaby
Czytaj...

Władca północy (1973)

Po komercyjnej porażce Ucieczki Ulzany (ileż ich to już było w karierze Aldricha), który był jednocześnie powrotem twórcy do westernu, reżyser przymierzył się do realizacji Władcy północy dla producenta Kennetha Hymana z 20th Century Fox. Żeby tej przykrej
Czytaj...

Legenda Lylah Clare (1968)

Kim Novak w 1968 roku była już po swoich największych sukcesach, a zbliżające się lata 70. z pewnością nie były dobrym czasem dla aktorki z typem urody Marilyn Monroe. Robert Aldrich natomiast mógł po
Czytaj...

Parszywa dwunastka (1967)

Misja jest prosta. Przedrzeć się na teren okupowany przez Niemców, wtargnąć do zamku gdzie wysocy rangą oficerowie zażywają relaksu i wszystkich zabić, albo przynajmniej tylu ilu się da. Specjalnie na tę akcję zostaje utworzony
Czytaj...

Start Feniksa (1965)

Robert Aldrich miał już serdecznie dość pracy z przebrzmiałymi gwiazdami, które plan filmowy zamieniały na front wojenny (Joan Crawford z Bette Davis). Nie miał również ochoty wracać do niepewnych projektów z rozkapryszonymi aktorami pokroju
Czytaj...

Nie płacz, Charlotto (1964)

Aldrich musiał szybko wziąć zimny prysznic po męczarniach na planie Czworo z Teksasu, a szczególnie po współpracy z rozkapryszonym i aroganckim Sinatrą. Wciąż był oczywiście ośmielony sukcesami komercyjnymi swoich dwóch ostatnich filmów (również wspomniany tytuł z Sinatrą przyniósł
Czytaj...

Co się zdarzyło Baby Jane? (1962)

Gdy wydawało się, że kariera Roberta Aldricha osiada na mieliźnie, wnet ten statek nabrał mocnego wiatru w żagle i dokładnie wtedy, kiedy reżyser potrzebował sukcesu najbardziej. Po latach posuchy, gdy kolejne firmowane przez niego
Czytaj...