Czym jest Pod czułą kontrolą? Chyba najlepiej cały film opisuje to mądre, ale i w wielu miejscach smutne spojrzenie Robert Duvalla.
Film Bruce’a Beresforda to ta piękna i prosta historia o odkupieniu, ale pozbawiona melodramatycznej i łzawej otoczki. Odkupienie owszem, ale w ramach wielkiej goryczy, którą się po prostu trawi i robi dobre rzeczy. Bez czekania na oklaski, bez czekania nawet na pochwałę.
Mac Sledge (Robert Duvall) właśnie taki był, w ciągłym alkoholowym amoku, muzyk country ze skłonnościami do przemocy. Zatracał się, teraz zbiera tego owoce. Nie ma kontaktu z dorosłą córką, żyje w żalu, ale nie uzewnętrznia się z tym, dusi to w sobie. Teraz jest tym mądrym mężczyzną po szkodzie. Tak, po fakcie, ale doskonale zdaje sobie sprawę, co zrobił i przyjmie z pokorą wszystkie ciosy, uniesie każdy ciężar. To jego pokuta, przyjmowanie i połykanie tej grubej kuli oblepionej szkłami.
Wszystkie smutne spojrzenia Roberta Duvalla.
Scenariusz Horton Foote’a jest bardzo precyzyjny i wyrósł z jego zainteresowania amerykańskim południem i ludźmi żyjącymi na marginesie przemysłu muzycznego. Prawda, jest to opowieść o muzykach country, ale niekoniecznie tych, którzy stali na scenach na festiwalu w Nashville. Tłumy są, ale w knajpach, piosenki bywają grane w lokalnych rozgłośniach radiowych, płyty w małych nakładach, jeden drepczący za „gwiazdą” menedżer, podłe motele, status gwiazdy w miasteczku z jednym większym sklepem. Mac miał to wszystko w garści, przepadło z jego winy, teraz związał się z kobietą, która ma fantastycznego syna, jej mąż zginął w Wietnamie.
Jaki jest Mac? wyciszony, bo to jest de facto właśnie taki film – obraz o cichych emocjach. Bez głośnego łkania, histerii, to wszystko było wtedy, w czasie do którego my widzowie nie mamy już wglądu.
Do przełknięcia każda rozpacz.
Robert Duvall stworzył rolę, która stała się osią całego filmu. Zagrał Maca Sledge’a z powściągliwością i precyzją, budując postać z drobnych gestów i pauz. Za tę kreację otrzymał Oscara, podobnie jak Foote za scenariusz.
Skrajnie oszczędny, w plenerach które w amerykańskim filmie uwielbiam (trochę jak Ameryka Wima Wendersa) i które są doskonale uchwycone na filmowej kliszy przez autora zdjęć Russell’a Boyda. Boyd osiem lat wcześniej był operatorem Petera Weira przy Pikniku pod wiszącą skałą. Pod czułą kontrolą to film szczery, uczciwy z prawdziwymi ludźmi i z prawdziwymi historiami. Właśnie szczerość i powściągliwość to główne atuty w Pod czułą kontrolą. Bruce Beresford, reżyser Wożąc panią Daisy (ten moment jeszcze przed nim) nakręcił coś na wzór najlepszego kina niezależnego, wybitnie oszczędnego, skupionego na opowieści płynącej z wnętrza. To takie emocje, które wyrastają z czytania między wierszami, każda widoczna i każda uczciwa.
Czas trwania: 92 min
Gatunek: dramat
Reżyseria: Bruce Beresford
Scenariusz: Horton Foote
Obsada: Robert Duvall, Tess Harper, Betty Buckley, Wilford Brimley, Ellen Barkin
Muzyka: George Dreyfus
Zdjęcia: Russell Boyd