Tumblr Instagram Facebook Twitter
NAJNOWSZE LOSOWE
STREFA VHS

Ryuzo i siedmiu najemników (2015)

Kto, jak nie Takeshi Kitano mógłby nakręcić komedię o yakuzie? Gdy się spojrzy wstecz, może to być nawet trochę wstydliwe dla przestępczej organizacji, gdyż wydaje się, że Kitano wypatroszył już filmowo yakuzę do cna.
Czytaj...

Brother (2000)

Brother to kino gangsterskie rodem z Japonii, z „honorowymi” zagraniami członków Yakuzy, z całym ich twardym, bezwarunkowym pojmowaniem zasad, które wchodzi na pełnym gazie w półświatek Los Angeles. Czarni dilerzy, włoska mafia, slumsy, meliny.
Czytaj...

Takeshis’ (2005)

Dobrze się stało, że Takeshis’ obejrzałem jako jeden z ostatnich w wyzwaniu ‚Oglądamy filmy wyreżyserowane przez Takeshiego Kitano’. Zastanawiałem się nawet, czy wystawić tytułowi ocenę. To utkana na komediowy sznyt autobiograficzna opowieść, rozliczenie z
Czytaj...

Beyond Outrage (2012)

Gdy Otomo (Takeshi Kitano) wychodzi z więzienia, mafijne klany ponownie muszą wejść na szachownicę. Poznajemy nowe przymierza i układy. Rodziny i wrogowie z przeszłości, teraz stają się przyjaciółmi. Kimura (Hideo Nakano) z pociętą przez
Czytaj...

Outrage (2010)

Gangsterzy z yakuzy w Outrage przypominają niewzruszone posągi otoczone stalowymi kolorami swoich biur. Surowość zasad, odwołania do historii przestępczej grupy i pewien bezwzględny etos yakuzy mordercy to wyznacznik kolejnego bratania się Takeshiego Kitano z
Czytaj...

Lalki (2002)

Dwugodzinna epopeja o miłości rozpisana na trzy akty z pewnością spełniła oczekiwania fanów kina poetyckiego, pełnego metafor i odniesień. Lalki to łagodna strona Takieshiego ‚Beat’ Kitano. To trochę opowieść ze snu, a trochę z
Czytaj...

Zatoichi (2003)

Kitano nie przepadał za tą postacią. Parodiował ją w czasach, gdy występował jako komik w telewizji. Kiedy dostał propozycję wyreżyserowania historii szermierza długo się wahał, jednak gdy już powziął tę decyzję, chciał podejść do
Czytaj...

Czy wreszcie coś osiągniesz? (1994)

Komedia w reżyserii Takeshiego Kitano to rzecz specyficzna. Na tyle specyficzna, że (by spodobać się widzowi) musi spełnić podstawowy wymóg, czyli być miłością od pierwszego wejrzenia. Jeżeli okaże się, że nie przepadacie za sobą,
Czytaj...

Niech żyje reżyser! (2007)

Niech żyje reżyser! to rodzaj manifestu zbudowanego na podstawie groteski. Ciężko zatem rozpatrywać tytuł na tym samym poziomie, co resztę obrazów Kitano. Pod względem formy są tutaj jednak zachowane ramy wyjściowe pod seans kinowy.
Czytaj...

Achilles i żółw (2008)

Achilles i żółw wzbudził we mnie przede wszystkim wściekłość. Jeżeli chodzi o sam fakt, że reżyser był w stanie swoim filmem zasiać we mnie takie pokłady agresji powinno dobrze o nim świadczyć. Byłem zły
Czytaj...