Rzeczywiście Eric Zawadzki (rysunki) i Deniz Camp (scenariusz) robią pewną wyrwę w percepcji tych czytelników, którzy próbują za wszelką cenę ogarnąć przepastne znaczeniowo metafory wyrywające się z plansz Wybranych zdarzeń kryzysowych. Napisałbym, że odpadłem w pewnym momencie, ale nie będzie to do końca prawda. Otóż, podobnie jak w tomie pierwszym, tak i tutaj twórcy prezentują cztery opowieści z tego osobliwego okresu, gdy nastąpiło na Ziemi pewne pęknięcie w postrzeganiu rzeczywistości.
Miesza się czas, ludzie nie panują nad zasadami. Widzę oczami wyobraźni doktora Emmetta Browna (z Powrotu do przyszłości), który w pewnym momencie, próbując rozrysować wzory i zależności w Wybranych zdarzeniach kryzysowych, chowa swoje ołówki i przybory, po czym mówi: „fuck it, nie ogarnę tego bałaganu”. Tak, Deniz Camp wyraźnie sobie pofolgował w dwóch epizodach. Na tyle mocno, że ja na przykład dryfowałem już po jego pomysłach, nie wiedząc za bardzo, w którym kierunku zmierzamy. To odcinki Temp i Życie w rynsztoku.
Gdy Wybrane zdarzenia kryzysowe są blisko ludzkich doświadczeń, osiągają poziom prawdziwego mistrzostwa.
Dużo bardziej łaskawe w formie jest Mnóstwo martwych Tomów, o tytułowym Tomie, którego życie polega na chowaniu, utylizowaniu lub po prostu ciągłym przyzwyczajaniu się do własnych replik, już w formie zwłok w różnym stanie. To dobra rzecz, dość intrygująca i pomysłowa, bo Tom, wyraźnie już bezsilny, ma różne pomysły na zaistniały stan rzeczy. Choćby sprzedaż samego siebie, albo raczej tych replik, w celach badawczych. Ale jako że to ciągle on, nawet szkoły medyczne odpuszczają sobie ten biznes, bo przecież o tych zwłokach wiedzą już wszystko. Ponury dowcip, ale wciąż dowcip.
I przechodzimy do Przeskoków, które ten album otwierają. Żeby było nieco dziwniej, jak na komiks Deniza Campa przystało, na końcu tego tekstu będzie więc o pierwszym epizodzie. Przeskoki to science fiction bardzo delikatne i czułe, opowiadające, znowu metaforą, o chorobie, odchodzeniu i radzeniu sobie z wątpliwościami.
Drugi tom Wybranych zdarzeń kryzysowych znowu imponuje rozmachem formalnym.
Tak, przychodzi w naszym życiu moment, kiedy trzeba się kimś zaopiekować. Kosztuje to sporo wyrzeczeń. Świat staje na głowie, budujemy nowe schematy, nowy cykl dnia, a lekko nie jest. I kolejne dni wcale tego nie poprawiają. Rutyna trochę pomaga, ale i przypadłości bywają różne. Niektóre są dość wybuchowe, stawiają osobę zdrową wciąż w nowych sytuacjach i przed nowymi wyzwaniami.
To bardzo trudne tematy. Każdy czytelnik może traktować je osobiście, a podczas lektury tego odcinka, przypomnę, otwierającego album, dostaniemy wiele emocji, również tych skrajnych. Zarówno pod względem ilustracji, jak i treści literackiej, Przeskoki stanowią dla mnie istotę Wybranych zdarzeń kryzysowych. Pasują też do tytułu całego cyklu. Tak, to jest wybrane zdarzenie kryzysowe i wcale nie trzeba go szukać w nurcie sci-fi. Mistrzowski odcinek. Dlatego właśnie tak trudno ocenić mi cały album.
Doceniam to wydanie. Paulina Braiter miała zapewne w wielu przypadkach ciężką pracę z tłumaczeniem. Do tego dochodzi cała warstwa graficzna, bogata kompozycja plansz, nieustannie zmieniający się krój pisma, różne rodzaje liternictwa, kolaże i bogactwo formy. A właściwie więcej niż bogactwo, bo twórcy nie oszczędzają tutaj zespołów składających komiks na rynki inne niż anglojęzyczne. Jasne, wyrazy uznania dla polskiego zespołu redakcyjnego. Widać włożoną pracę.
Niestety odpadłem przy dwóch wspomnianych na początku epizodach. Jeden bardzo mi się podobał, a jeden jest wręcz wybitny w swoim empatycznym podejściu do ważkiej treści.
Scenariusz: Deniz Camp
Kolory: Jordie Bellaire
Tłumaczenie: Paulina Braiter
Redakcja: Krzysztof Ostrowski
Korekta: Hanna Antos
Opracowanie graficzne: Monika Drobnik-Słocińska
Ilość stron: 152
Oprawa: twarda
Format: 170 x 260 mm
Wydawnictwo: Nagle! Comics

