Strzygoń #1

Wystarczy na dzień dobry wsłuchać się w playlistę, której posłuszny, tak w nastroju, jak i w wizerunku, jest Eryk, główny bohater komiksu Strzygoń. Co pieści i drapie jego duszę? Alice in Chains, Joy Division, Nick Cave. Atmosfera jest raczej jednoznaczna i trudno wyrwać się z objęć mroku mężczyźnie, który prawdopodobnie jedną tylko stopą wyszedł z traumy. Ta wciąż nad nim ciąży, wystarczy na niego spojrzeć. Oczy utkwione w pustce, a do pracy trzeba chodzić. Sam zarzeka się, że wszystko w porządku, jedziemy dalej, ale coś jest nie tak. Jest źle, a tu nawet nie chodzi o Eryka.

Strzygoń #1Strzygoń, komiks w mroku, bólu i tajemnicy.

Zaczynamy bowiem od zbrodni, od miejsca, w którym zbrodniarzom najłatwiej się ukryć. To miał być przecież azyl dla strapionych. Ale to właśnie tutaj dokona się akt zemsty. Zamaskowana postać nie zwykła słuchać wywodów, tłumaczeń. Działa stanowczo i brutalnie. Ile można czekać na śledztwa i sądy? Po morderstwie na miejsce zjeżdża policyjna ekipa.

Mroczny, ciemny, rysowany tak, że poszczególne plansze mogłyby być storyboardami do filmowego Kruka. To ta noc, ten deszcz i te parszywe odbicia w kałużach. Artur Biernacki wie, jak ogarnąć czarną, smolistą kreskę w taki sposób, by dobrze zarysowała gatunkowy kontekst, ale też przekazała emocje malujące się na udręczonych twarzach. Klimat jest raczej jeden, wszyscy cierpią. Ale to stawia Strzygonia w konkretnym miejscu. Ma być przytłaczająco, zarówno w treści, jak i w ilustracjach. Już w tym krótkim wstępie sporo jest o traumach, niezabliźnionych ranach, tych sytuacjach gdy jeszcze krwawisz, ale próbujesz jakoś żyć.

Słowiański horror spotyka współczesny kryminał.

Wiedziałem już z zapowiedzi, że strzygoń jako figura, to męski odpowiednik strzygi, demona wyjętego ze słowiańskich wierzeń. Cechy charakterystyczne to podwójna dusza, częste prześladowanie własnej rodziny, żywienie się siłami życiowymi ludźmi no i nocna aktywność. Wiele z tych rzeczy zapewne przed nami.

Zdawałem sobie jednocześnie sprawę, że Strzygoń wpisuje się w uniwersum Lisa, chociaż trudno mi się jeszcze w nim rozeznać. Nie znam również innych tytułów, do których autorzy odnoszą się w treści. Nie czytałem na ten przykład Zgrozy. Ale to nie boli, nie czułem się tu obco, bo są to przecież jedynie krótkie wtręty.

Strzygoń rozbudza ciekawość. Dostaliśmy pilot serialu i ja daję mu zielone światło. Po prawdzie Dariusz Stańczyk znowu to zrobił. Dostał już zielone światło w Osiem, teraz dostaje je w Strzygoniu. Można jechać dalej. Polecam.

Patryk Karwowski

Scenariusz: Dariusz Stańczyk
Rysunki: Artur Biernacki
Korekta: Marta Milewska
Ilość stron: 36
Oprawa: miękka
Format: 170 x 260 mm