Archiwa: Jeff Lieberman - Po napisach - komiks - książka - kino

Squirm

Patryk — Mon, 05 Nov 2018 18:56:01 +0000

We Fly Creek zabitej dechami dziurze w stanie Georgia po srogiej burzy zostają zerwane linie wysokiego napięcia i przez grunt przechodzi potężna dawka prądu. Dżdżownice z okolicznej farmy dżdżownic robią się agresywne, wyłażą z ziemi, wylewają się na polany, domy, miasto, atakują ludzi. Są w stanie ogołocić delikwenta lepiej niż kwas z beczek Waltera White’a z serialu Breaking Bad. Spośród wszystkich horrorów z podgatunku „natural” to właśnie Squirm wydaje się być tym zapomnianym. Z pewnością nie należy mu się łatka dzieła „niedocenionego”, ale warto na niego zwrócić uwagę z kilku względów.

Podłoże fabularne już znacie. Wysyp dżdżownic zbiega się z przyjazdem chłopaka z miasta do dziewczyny ze wsi. Młodzi jako jedyni podnoszą rwetes, bo przecież odnaleziony przypadkiem szkielet sąsiada to jednak coś! Nie wierzy im rzecz jasna szeryf, który młodego chciałby najchętniej potraktować tak jak inny filmowy szeryf weterana Johna Rambo. Dżdżownic mało to wszystko obchodzi, robią swoje…

Zanim dojdzie jednak do prawdziwego marszu naszych milusińskich, trzeba odczekać godzinkę, którą debiutujący reżyser Jeff Lieberman (który pięć lat później nakręcił wyjątkowo smaczny survival horror Tuż przed świtem) poświęcił na rozbudowanie wątków obyczajowych i zaprezentowanie kilku postaci. Możliwe, że mały budżet wymusił trochę na Liebermanie skondensowanie akcji na finał, który na szczęście powinien smakoszy gatunku w pełni usatysfakcjonować. Wprawdzie morderczych aktów, których dopuszczają się dżdżownice jest kilka i robią spore wrażenie, ale chyba jeszcze większe robi masa oślizgłych stworzeń. W finale przez dom przepływa ich cała rzeka. Wyjątkowo udane trikowe zdjęcia są zmontowane razem z ujęciami makro. Nad make-upem ofiar pochylił się Rick Barter, zdobywca siedmiu Oscarów w tej kategorii i nominowany do kolejnych kilku. Jego prace możecie podziwiać między innymi w Amerykańskim wilkołaku w Londynie, Skowycie, Videodrome czy teledysku Michaela Jacksona Thriller (na koncie ma kilkadziesiąt produkcji).

To nie jest tylko ciekawostka, a natural-horror z krwi i kości. Być może leży od strony aktorstwa, scenariusz też nie należy do wyszukanych, ale w swojej kategorii to porządna rzecz. Pełno tu oślizgłych dżdżownic, a moment, gdy wchodzą pod skórę jednego z bohaterów zapewnił filmowi chwalebną kategorię R.

Czas trwania: 92 min
Gatunek: horror
Reżyseria: Jeff Lieberman
Scenariusz: Jeff Lieberman
Obsada: Don Scardino, Patricia Pearcy, William Newman
Zdjęcia: Joseph Mangine
Muzyka: Robert Prince

Artykuł Squirm pochodzi z serwisu Po napisach - komiks - książka - kino.

Tuż przed świtem (1981)

Patryk — Sun, 30 Oct 2016 16:47:19 +0000

Początek lat 80. był najlepszym okresem dla slasherów, a fani horrorów mogli w nich przebierać jak w ulęgałkach. Chociaż większość powstających w tym okresie tytułów należną sławę zdobywało po czasie (vide Piątek trzynastego Cunninghama), to droga do serc miłośników horrorów była otwarta na oścież. Powstawały również i gorsze obrazy filmowe, jak wpisujący się w ten nurt Nie chodź do lasu Jamesa Bryana. Na szczęście znakomity Tuż przed świtem ustawił poprzeczkę bardzo wysoko. Krwisto czerwony wschód słońca nad Silver Falls State Park w stanie Oregon jasno definiuje klimat całej produkcji. Reżyser Jeff Lieberman osiągnął idealny nastrój dzięki kilku ważnym elementom: na początku słyszymy muzykę, która już od scen otwierających uderza grozą (gwizdanie, trochę elektroniki), później wkraczamy w przepiękne plenery razem z piątką bohaterów. Scenarzyści (w tym i Lieberman) zastosowali prosty schemat, który nigdy nie zawodzi – młodzi jadą do lasu, by zasmakować natury, pobiwakować, a ostatecznie dojechać do posiadłości, którą jeden z nich otrzymał w spadku. Na miejscu czeka już na nich On i jego maczeta. Więcej do szczęścia widzowi nie potrzeba.

Odświeżyłem sobie film po latach i z całym przekonaniem stwierdzam, że twórca nakręcił obraz o wiele ciekawszy, niż konkurencyjne produkcje z tamtego okresu. To co wybija się na tle innych to (jakkolwiek to zabrzmi) poważne podejście do tematu. Lieberman od początku wskazywał Uwolnienie Johna Boormana jako rzecz, do której w główne mierze się odnosił.

http://www.ponapisach.pl/wp-content/uploads/2016/10/Horror-Soundtrack-Just-before-dawn-1981.mp3

To przede wszystkim slasher, ale o mocno survivalowym zacięciu. No i te przepiękne miejscówki! Na dodatek twórcy doskonale je wykorzystali kręcąc w nich najbardziej smakowite sceny (niekoniecznie te najmocniejsze), na przykład wyłaniający się zza wodospadu napastnik. Poprawna gra aktorów z wybijającą się na ich tle główną bohaterką to kolejny atut Tuż przed świtem. Jednak totalne zaskoczenie przychodzi na początku (pierwsze morderstwo) i w finale (scena, która nie znalazła się w oryginalnym scenariuszu, a po której rozdziawiasz japę i szepczesz WHAT THE FUCK?!). I pamiętajcie – przeciągłe, tajemnicze gwizdanie w gęstym lesie to pewna śmierć!

Czas trwania: 90 min
Gatunek: Horror
Reżyseria: Jeff Lieberman
Scenariusz: Mark Arywitz, Jeff Lieberman, Jonas Middleton
Obsada: George Kennedy, Deborah Benson, Chris Lemmon
Zdjęcia: Dean King, Joel King
Muzyka: Brad Fiedel

Artykuł Tuż przed świtem (1981) pochodzi z serwisu Po napisach - komiks - książka - kino.