<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	
	>
<channel>
	<title>
	Komentarze do: Nie płacz, Charlotto	</title>
	<atom:link href="https://www.ponapisach.pl/2020/02/nie-placz-charlotto.html/feed" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://www.ponapisach.pl/2020/02/nie-placz-charlotto.html</link>
	<description>komiks - książka - kino</description>
	<lastBuildDate>Sun, 09 Aug 2020 13:33:41 +0000</lastBuildDate>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=6.9.4</generator>
	<item>
		<title>
		Autor: Robert Aldrich - Po napisach &#124; z pasją o filmach		</title>
		<link>https://www.ponapisach.pl/2020/02/nie-placz-charlotto.html#comment-9803</link>

		<dc:creator><![CDATA[Robert Aldrich - Po napisach &#124; z pasją o filmach]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 09 Aug 2020 13:33:41 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">https://www.ponapisach.pl/?p=20697#comment-9803</guid>

					<description><![CDATA[[&#8230;] Hush…Hush, Sweet Charlotte – Nie płacz, Charlotto (1964). Lata 20. XX wieku, Charlotte Hollis żyje w ogromnej posiadłości w Luizjanie odcięta od problemów, które nękają szarych obywateli. Jej ojciec trzęsie całym miastem, jest właścicielem ogromnej fortuny, trzyma w garści polityków, sędziów i policję. Pilnuje swoich skarbów, a największym jest Charlotte. Gdy dowiaduje się, że jego oczko w głowie chce wyjść za mąż za tego młokosa Johna, wpada w szał i namawia młodziaka do porzucenia pomysłu. Robi to w znany tylko sobie wyrachowany sposób, ale jest skuteczny. Rozgrywa się to w trakcie dystyngowanego przyjęcia, jakich u Hollsów było wówczas wiele. Charlotte nie może przyjąć spokojnie słów kochanka. Do końca nie wiadomo co się wówczas stało i kto ostatecznie skrócił o głowę lowelasa. Charlotte przez koneksje ojca wywinęła się wszelkim podejrzeniom, chociaż ludzie swoje wiedzą. Prawdą jest natomiast, że tej nocy powoli zaczęła osuwać się w objęcia schizofrenii. Po 37 latach, już sama w wielkim domu, jako jedyna dziedziczka spadku ma opuścić włości, bo przez tereny ma przebiegać autostrada. Wszystko odbywa się legalnie, ale Charlotte nie chce o tym słyszeć. Na pomoc przybywa kuzynka, a u Charlotte pogłębiają się stany depresyjne, szaleństwu zaś na twarzy wykwita znajomy uśmiech. Powracają demony. Chociaż  Nie płacz, Charlotto ma wiele punktów zbieżnych z podobnym Co się zdarzyło Baby Jane?, wiele te dwa obrazy różni. Dzięki wspaniałej Bette Davis ponownie zobaczymy doskonale odmalowane szaleństwo i wyraz zwichrowanej osobowości na twarzy starszej kobiety, która przegrywa walkę z obsesją. Atmosfera jest równie posępna, ale sam obraz o niebo brutalniejszy i krwiożerczy. 8/10 Recenzja tutaj [&#8230;]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>[&#8230;] Hush…Hush, Sweet Charlotte – Nie płacz, Charlotto (1964). Lata 20. XX wieku, Charlotte Hollis żyje w ogromnej posiadłości w Luizjanie odcięta od problemów, które nękają szarych obywateli. Jej ojciec trzęsie całym miastem, jest właścicielem ogromnej fortuny, trzyma w garści polityków, sędziów i policję. Pilnuje swoich skarbów, a największym jest Charlotte. Gdy dowiaduje się, że jego oczko w głowie chce wyjść za mąż za tego młokosa Johna, wpada w szał i namawia młodziaka do porzucenia pomysłu. Robi to w znany tylko sobie wyrachowany sposób, ale jest skuteczny. Rozgrywa się to w trakcie dystyngowanego przyjęcia, jakich u Hollsów było wówczas wiele. Charlotte nie może przyjąć spokojnie słów kochanka. Do końca nie wiadomo co się wówczas stało i kto ostatecznie skrócił o głowę lowelasa. Charlotte przez koneksje ojca wywinęła się wszelkim podejrzeniom, chociaż ludzie swoje wiedzą. Prawdą jest natomiast, że tej nocy powoli zaczęła osuwać się w objęcia schizofrenii. Po 37 latach, już sama w wielkim domu, jako jedyna dziedziczka spadku ma opuścić włości, bo przez tereny ma przebiegać autostrada. Wszystko odbywa się legalnie, ale Charlotte nie chce o tym słyszeć. Na pomoc przybywa kuzynka, a u Charlotte pogłębiają się stany depresyjne, szaleństwu zaś na twarzy wykwita znajomy uśmiech. Powracają demony. Chociaż  Nie płacz, Charlotto ma wiele punktów zbieżnych z podobnym Co się zdarzyło Baby Jane?, wiele te dwa obrazy różni. Dzięki wspaniałej Bette Davis ponownie zobaczymy doskonale odmalowane szaleństwo i wyraz zwichrowanej osobowości na twarzy starszej kobiety, która przegrywa walkę z obsesją. Atmosfera jest równie posępna, ale sam obraz o niebo brutalniejszy i krwiożerczy. 8/10 Recenzja tutaj [&#8230;]</p>
]]></content:encoded>
		
			</item>
		<item>
		<title>
		Autor: Start Feniksa - Po napisach &#124; z pasją o filmach		</title>
		<link>https://www.ponapisach.pl/2020/02/nie-placz-charlotto.html#comment-9749</link>

		<dc:creator><![CDATA[Start Feniksa - Po napisach &#124; z pasją o filmach]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 16 Mar 2020 19:13:17 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">https://www.ponapisach.pl/?p=20697#comment-9749</guid>

					<description><![CDATA[[&#8230;] warunków na planie, sprawdzonych znajomych, pracy z dala od kobiet. W czasie kręcenia Nie płacz, Charlotto rozstał się ze swoją żoną Harriet Foster, więc tym bardziej chciał być z dala od [&#8230;]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>[&#8230;] warunków na planie, sprawdzonych znajomych, pracy z dala od kobiet. W czasie kręcenia Nie płacz, Charlotto rozstał się ze swoją żoną Harriet Foster, więc tym bardziej chciał być z dala od [&#8230;]</p>
]]></content:encoded>
		
			</item>
	</channel>
</rss>
