Lion to chyba najnizej przeze mnie oceniony film oscarowy ever ;<

„Mam inną wrażliwość :P” a to całkiem możliwe. No wiesz… przede mną jeszcze „Lion” 😛 😛 a ja lubię sobie poryczeć na filmach z dzieciakami 😀 😀

Pisałem też, że jest odtwórczy, bo i niektóre dialogi, jakbym słowo w słowo już gdzieś słyszał, zwłaszcza te z matką. Owszem zdarzają się zbliżone problemy, ale czy zawsze przebiegają w jednakowy sposób? Wydaje mi się, że w tym przypadku reżyser tak wykalkulował, że to się powinno sprzedać najlepiej, skoro do tej pory w innych filmach działa. A jak już widzę kolejny raz to samo (abstrahując od orientacji i koloru skóry) to mnie szlag trafia. Mniej sugestywne przedstawienie prześladowania i relacji z matką bardziej bym docenił, zwłaszcza że cały film raczej opiera się na emocjach ukazanych w bardzo interesujący i nienachalny sposób. Nie można było konsekwentnie zastosować się w ten sposób do opowiadania historii? Scena z bijatyką absolutnie zbędna, do tego kilka kretyńskich scena z matką (np. zabieranie 'kieszonkowego’ na narkotyki). Samo zarysowanie położenia bohatera dałoby już wiele, a tak uważam sporo elementów za zbędnych. W zasadzie można ograniczyć się do tego, że każdy z nas obudowuje się pewnego rodzaju skorupą po każdym przykrym doświadczeniu i w jakiś sposób uodparnia się na kolejne podobne, ale nie muszą to być aż tak radykalne środki żeby dochodziło do wewnętrznych zmian. Naprodukowałem się trochę, a i tak chyba z tego nic nowego nie wynika 🙂 Mam inną wrażliwość 😛

No ale wiesz. Piszesz u siebie „sztampa”, ale inaczej to się przecież nie odbywa i odbywać nie będzie. Tu nie chodziło według mnie o oryginalność z podejściem do genezy zjawiska, a właśnie w użytych środkach. Te obcisłe spodnie, „pedał”, to sztampa jak najbardziej. Kurewska sztampa powtarzająca się codziennie w każdej szkole. Tu chodziło właśnie o to, by pokazać „normę” i drogę bohatera nie do akceptacji, i „odkrywania” siebie a raczej o „ukrycie” się w innym człowieku. Innymi słowy, to co uważasz za minus ja za plus 🙂

ja bym znalazł więcej takich elementów, zresztą mam strasznie mieszane uczucia, co do samej fabuły, historii.

🙂 nie odczytuję tego jako tani chwyt, ale jako kolejną konformistyczną postawę. Kevin był w tym momencie na takim etapie jak pózniej Chiron. Grał, by nie zostać zdemaskowanym. Ale mogę się zgodzić, że film by nic nie stracił, gdyby w ogóle odpuszczono ten fragment.

Pierwszy akapit doceniam, ale…
co do tanich chwytów – SPOILER!
A chociażby pobicie głównego bohatera przez najlepszego kumpla to nie tani chwyt?:)