Nie pamiętam z czym napadali na początku, chociaż de facto samego początku przecież nie pokazali. To nie była dla nich pierwszyzna. Te automaty, to już zapewne kupione z pieniędzy z napadów.

Oczywiście, że w jakiś sposób to było wszystko uproszczone na język filmowy. Reżyser chciał w dużym skrócie pokazać lichą egzystencje na tamtych terenach, bogatych w metropoliach, którzy bankami ściągają odsetki od zadłużonych osadników (bankier był wyraźnie zniesmaczony szybszą nadpłatą, ale to raczej normalne :). Co do wydawania pieniędzy to miałem wrażenie, że tam liczą się tylko dwie rzeczy i na dwie rzeczy wydają pieniądze: broń i lśniące pick-upy 🙂 Kraciaste koszule i jeansy lecą co kilka dni do prania 🙂 Ciekawe jest to, że szeryf i policja raczej sobie dupy nie zawracali szukaniem konkretnego auta, tylko ścigali ich po miejscach gdzie mogą być. Chodzi mi o to, że cały film był skonstruowany jak western w odniesieniu do każdej czynności. Ale smutne jest też to, że niektórzy rzeczywiście chcieli się tam zmienić, niestety wychodząc z założenie, że „wyżej wała nie podskoczysz” zastępca strażnika, Indianin przewrócił się bokiem na kozetce, przełknął po raz kolejny szykany przełożonego kowboja i poszedł spać. Jak za dawnych czasów 🙂

>>”jakoś mają bezproblemowy dostęp do broni,” No to chyba akurat nie dziwota<<

Ja też słyszałem, że tam podobno nie trudno dostać broń 🙂 Ale chodzi mi o to, że to wszystko kosztuje. A jak się ma tygodnie do zajęcie dóbr, to wydaje mi się, że te sprawy nie będą takie hop-siup jak je ukazał film.

"Te samochody i koparki to pewnie jeszcze z dziadka farmera"

Nie braliby chyba swoich własnych samochodów na napady?

„Smokin’ Aces” wciąż nie widziałem 🙁

„jakoś mają bezproblemowy dostęp do broni,” No to chyba akurat nie dziwota

„a jedyne, co robią, to sączą browce na werandach i bratersko obserwują zachody słońca.” No przecież byli braćmi i mieli farmę, więc sączyli browce na werandzie.

Zobacz jaki tam był pokazany styl na kowboja. Ten moment gdy pickupy gnają za uciekinierami. Tam było mnóstwo scen, gdzie wystarczyło wymienić dosłownie kilka elementów scenografii i western jak żywy. Tu chyba chodziło o konkretnego Amerykanina z południowej prowincji. Według mnie to trochę obraz (z jednej strony) typa, który chciałby być jeszcze trochę kowbojem, ale za
chuja nie może już nim być, bo czasy zmieniły się już dawno temu. Oni nie potrafią się przebranżowić i stanem ducha rzeczywiście zostali na prerii. Ta kowbojska wolność jest nie raz pokazana przez kadry z braćmi, którzy z jakąś tęsknotą patrzą na rozległy teren. Myślę, że szkot dobrze sobie poradził i dobrze zrozumiał tamtejsze warunki (pomijając, że z pewnością nie podszedł do tematu bez rozeznania).

Mam też wrażenie, że ten ich stan ducha zakładał, że „zdobyliśmy dziki zachód” i chuj, koniec, możemy leżeć i nic nie robić. Tutaj jest pokazane, jak w ogóle im się nie mieści w głowie takie coś jak „praca”. Albo napady na banki, albo co jest kurna losem na loterii, dymanie ziemi i sączenie z niej ropy. Czyli patrzenie jak nabija się kasa na konto. Jednak to nie trwa od dzisiaj. Jeden z braci mówi o tej biedzie, która jest przekazywana z pokolenia na pokolenie to właśnie motyw z osadnikiem, który się osiedlił, „i co kurna dalej”.

Powodów takiego stanu rzeczy jest pewnie wiele. Rzeczywiście zakładam, że masa chłopa z tamtych rejonów mogła zasilić US Army i ulice opustoszały. Zresztą przez cały seans miałem skojarzenia z naszymi terenami po PGR-ach, wino Arizona itd. Tam też ludzie wspominają jak to za komuny było zajebiście (analogicznie do wspomnień dzikiego zachodu), bo była
praca i PGR napierdalał i było fajnie. Gdyby u nas był taki dostęp do broni, to ludzie z Polski B też by najeżdżali na banki. A
co do „samochodów i koparek”. No przecież wiesz, że raz zrobiona fura w stanach działa przez sto lat! Te samochody i koparki to pewnie jeszcze z dziadka farmera 🙂 Z naszą motoryzacją to by nie przeszło.

Ja mam mieszane uczucia. To znaczy nie przeczę, że ma talent. Chodzi mi raczej o to, że nie jest aktorem-samograjem. Ekspresja jego talentu zależy od tego, jak go poprowadzi reżyser. Jeśli jest on słaby, to Foster nie radzi sobie z grą. Tak oceniam jego role w Wracrafcie czy 360.

Ja też bym powiedział, że Foster jest zwykle świetny, bywa nawet najmocniejszym punktem w słabszych filmach (np. The Mechanic). Chociaż z drugiej strony Warcraft był słabym filmem i on tam też rewelacyjny nie był.

Ale nie zgodzę się za to, że Pine jest „zaskakująco” dobry. On jak najbardziej potrafi zaszaleć, zwłaszcza w filmach Carnahana jak Smokin’ Aces i Stretch.

Nie zgodzę się też z tym, że ten film to udany dramat społeczny. Bohaterowie niby żyją w biedzie, ale jakoś mają bezproblemowy dostęp do broni, samochodów i koparek, dzięki którym je sobie zakopują, a jedyne, co robią, to sączą browce na werandach i bratersko obserwują zachody słońca. Albo była tam scena jak kowboj gna bydło przed pożarem i skarży się strażnikom, że mu dzieci nie chcą na farmie pracować, ale wizualnie to było nakręcone jak reklamy Marlboro. Ja odniosłem wrażenie, że Szkot pojechał do Stanów i zrobił tam film na wyobrażeniach biedy a la kowbojska americana, a nie jakiejś rzeczywistości.

…

Czy chodzi ci o to, ze to filmowe zderzenie idealizowanej kowbojskiej wolności z współczesnym kapitalizmem metaforycznie ukazuje prawdę o stanie ducha współczesnego Amerykanina z prowincji? Bo to może rzeczywiście być bardzo prawdziwe.

Rozumiem. Może to stwierdzenie wypadło trochę na wyrost, bo przecież nie widziałem wszystkiego z Fosterem. Pisząc więcej, widziałem z nim niewiele filmów, ale w tych nielicznych zapamiętałem go zawsze na plus. Ocalony, Kontrabanda, ale przede wszystkim „Alpha Dog” Cassavetesa. Za to Pine zawsze kojarzył mi się z aktorskim drewnem, głównie ładnym chłopakiem, który nie wychodzi poza blockbusterowe ambicje czy wcześniejsze komedie romantyczne. Nie spodziewałem się zobaczyć go w takiej roli.