Ja tam strawiłem wszystko, ale już na przykład był fragment gdzie bałem się, że Mel popłynie. Doss leci na noszach do góry i jest to tak skadrowane, że nie widać śmigłowca, a tylko liny i rannego wznoszącego się do nieba. „Oho.. myślę. Lepiej się zatrzymajcie z takimi obrazkami”. Zatrzymali się 🙂

Ale technicznie ja nie mam do Smarzowskiego zarzutów. Od dawna uważam, że pod tym względem nie ma w Polsce sobie równych. Jak jednak udowadnia Gibson sama sprawność techniczna nie wystarczy, szczególnie w przypadku przemocy, która miała miejsce naprawdę i dla wielu osób jest tematem ważnym emocjonalnie.

A co do „Jestem mordercą”, to póki co nie zamierzam iść na niego do kina. Muszę sobie zrobić chwilę przerwy od polskich produkcji i jeśli nie będę musiał, to na razie zamierzam je ignorować

Bardziej chodziło mi o zarzut, że Smarzowski nie potrafił pokazać rzezi (w sensie wizualnym). Resztę zarzutów rozumiem. A tak po prawdzie to jestem teraz szalenie ciekawy Twojej oceny filmu „Jestem mordercą”

Ale ja nie porównuję wydarzenia historyczne, a tylko sposób ich pokazania. Gibson potrafił połączyć osobistą historię konkretnej jednostki i historyczne wydarzenia, jedno nie przysłania drugiego, każde osobno i razem wywołuje reakcję. Mój zarzut do Smarzowskiego jest prosty – tam nie ma bohaterów, zarówno pierwszoplanowego (Zosia nie ma w sobie nawet 1/10 emocjonalnego potencjału Dossa), jak i epizodycznych (u Gibsona nawet pomniejsze postaci są wyraziste i kiedy coś im się dzieje, ma to znaczenie, wywołuje uczucia; u Smarzowskiego drugi plan jest płaski jak wycinanka z papieru i jeśli już na kogoś zwróciłem uwagę, to z niefilmowych powodów – np. reklama sieci sklepów)

Ja natomiast, chociaż tak jak napisałem również się z Tobą zgadzam :), to jedna rzecz nie daje mi spokoju. Mianowicie próba jakiegokolwiek porównania „rzezi” do filmu Smarzowskiego. To był inny wymiar historii i niektórych rzeczy nawet my byśmy nie chcieli obejrzeć (bardziej doświadczeni widzowie). Wojna i rozkurw na polu bitwy mogę zrozumieć. Smarzowski miał trudniejsze zadanie, bo swoim stopniem okrucieństwa mógł tylko krążyć wokół ludzi niewinnych, dlatego moim zdaniem wybrnął znakomicie. Co do reszty („Wołyń”) to jak zwykle dobrze uargumentowałeś, więc pozostaje mi milczeć 😛