Komentarze do: Suburra (2015)

Autor: Sicario: Day of the Soldado - Po napisach | z pasją o filmach

Sicario: Day of the Soldado - Po napisach | z pasją o filmach — Mon, 23 Jul 2018 05:57:42 +0000

[…] się długo, a akcje mają obliczone na pojedyncze ataki bez zadyszki. Taka była Suburra (recenzja) i takie jest Sicario 2 nakręcone na podstawie scenariusza Taylora Sheridana. Całe […]

Autor: Sicario 2: Soldado - Po napisach | z pasją o filmach

Sicario 2: Soldado - Po napisach | z pasją o filmach — Tue, 19 Dec 2017 18:02:09 +0000

[…] korsarza). Stefano gościł już na łamach bloga przy okazji tekstu dotyczącego mocarnej Suburry (recenzja). Zerknijcie na […]

Autor: madalena

madalena — Sat, 18 Jun 2016 10:39:00 +0000

W odpowiedzi do Patryk Karwowski.

Na początku „Gomorry” myślałam, że jeden z bohaterów będzie spoko. Zapowiadał się. Szybko jednak okazało się, że to tylko pozory…. po każdym odcinku miałam coraz większe obrzydzenie do ludzi w ogóle. A na końcu to już nikogo nie było mi żal. Jak skończę „Grę o tron” i „Bloodline” biorę się za drugi sezon.
Ej, u cygana było familijnie? Normalnie lałabym te dzieci…. i ta tona zabawek… mój klimat, jak nic 😉

Autor: Patryk Karwowski

Patryk Karwowski — Sat, 18 Jun 2016 08:08:00 +0000

W odpowiedzi do madalena.

Rzeczywiście teraz jak sobie myślę, to można było dopisać o bohaterach Sollimy, którzy de facto nie wzbudzają sympatii. W Gomorze też tak jest? W Suburra to normalnie same szczury. Chociaż u cygana na chacie to mega familijnie było 🙂 🙂

PS Sollima kilka dni temu w wywiadzie zdradził, że chce od razu nakręcić dwie części Sicario.

Autor: madalena

madalena — Thu, 16 Jun 2016 09:08:00 +0000

Musisz nadrobić „Gomorrę”. Nie ma zmiłuj.
Co do filmu. Na początku trochę się wkurzałam wprowadzaniem tylu postaci, chciałam, żeby to już się jakoś połączyło. No i się połączyło… Podobało mi się to, że niby wiedziałam, jak mniej więcej skończą bohaterowie ale jednak ciut nadziei miałam, chociaż jaka może być nadzieja dla takiej galerii postaci?
Motyw z papieżem też ciut mi nie pasował, acz niby ukazywał, że kościół działa jak polityk i mafia mu zagra.
Ja bardzo lubię jak mną pozamiata, jak śnią mi się koszmary i mnie mdli. Teraz tak było. Do tego jakiś taki dziwny smutek pomieszany z bezsilnością ale (tak jak w przypadku „Gomorry”) nikogo nie było mi żal i dobrze, że tak się podziało, jak się podziało. Zbiór beznadziejnych ludzi, których nie da się polubić. Już zacieram ręce na nowe „Sicario”.