Nie psycholka tylko wiedźma najprawdziwsza z podpisanym cyrografem w sejtenowskich aktach 🙂

Ale to jabłko, które zwymiotował chłopak, to przecież było prawdziwe, wszyscy je widzieli, i nawiązywało do tego kłamstwa, że w lesie była jabłoń. Kruk od suta też był prawdziwy, bo potem matka chodzi z zakrwawionym. Ornitologiem nie jestem, ale wiem, że kruki od tak sobie sutów nie skubią, chyba że je kontroluje Sajten (jak w Omenie).

Poza tym, oni wcale nie byli jacyś wielce przesądni. Jak na bogobojnych purytan byli raczej racjonalni. Kiedy niemowlak zaginął, to uznali, że to pewnie wilk. Gadający kozioł, czy to że najstarsza to wiedźma z lasu, to były zabawy i przekomarzania dzieciaków. Kiedy matka świrowała, to ojciec właśnie starał się ją uspokajać. Dopiero kiedy nieszczęścia i dziwne okoliczności zaczęły się naprawdę gromadzić, to poszli w działanie sił nieczystych.

Noworodka zabrała jakaś psycholka z lasu. Zjadła go, wysmarowała się krwią. Synek był w takim stanie, że cud, że z tej gorączki na chwilę wyszedł. „A zwidy matki jak jej kruk suta skubał, to wszystko religijna paranoja?” To religijna paranoja 🙂

Diabeł wystąpił tu na poziomie kuszenia. Ja zawsze chciałbym widzieć więcej niż pokazuje się na patelni 🙂 O ile można powiedzieć „że coś” było w lesie (psychole / kanibale etc.) , to większość zwidów / majaków / pragnień zostało spotęgowanych przez religię. Ciągle gadali o diable i widzieli go w każdym czarnym krzaku. Nakręcali się nawzajem i widzieli więcej niż powinni

„Trzeba wyjść od tego, że ja wcale nie uważam, że w lesie coś było.”

A noworodka rzeczywiście wilk zabrał? A synek przywidział sobie wiedźmę w lesie i od tak zwymiotował jabłko? A zwidy matki jak jej kruk suta skubał, to wszystko religijna paranoja?

„Nawet nie miał zamiaru napomknąć o podprowadzonych kosztownościach.”

Nie podprowadził ich dla siebie, ale żeby wspomóc rodzinę. A potem to obraca się przeciw niemu, bo jest skazany na potępienie. Chciał dobrze, tak samo jak jego syn, który o tym wiedział, a też nie powiedział. A potem jak się przyznaję, żeby łagodzić sytuację, to już nic nie daje.

„Bo tu nie ma co tłumaczyć. Oni wierzą i koniec.”

Wierzą, ale nie przez to im się dostaje. W jednej ze scen ojciec mówi synowi, że tylko Bóg wie, czy ktoś jest skazany na potępienie, oni są i nic nie mogą na to poradzić.

„Wiem, że nie należysz do tych co się spuszczają zbytnio nad tytułem.”

Uważam że jest całkiem niezły. Na pewno jest świetnie zagrany i dobrze się ogląda, ale to nie jest wieloznaczny, inteligentny, wybijający się ponad gatunek klasyk. Parafrazując Pauline Kael, która napisała o Egzorcyście, że to film, który stara się przekonać widza o tym, że diabeł istnieje i że można z nim walczyć tylko za pomocą wiary katolickiej, tak o tym filmie można powiedzieć, że stara się przekonać widza o tym, że diabeł istnieje i czai się w ciemnych lasach, tak jak wierzyli w to niepiśmienni pielgrzymi sprzed setek lat, co tak naprawdę nie jest zbyt inteligentne.

Trzeba wyjść od tego, że ja wcale nie uważam, że w lesie coś było. Dziewczyna tak dostała po dyni, że słyszała nawet jak koza zaczyna gadać. Finał to już jest sen na jawie, majaki człowieka, który sobie ujebał wiedźmy i takie tam.

„nie są hipokrytami ani fanatykami”. Są. Najgorszy jest oczywiście ojciec. Wierzy wtedy kiedy mu bardziej pasuje. Jest po prostu zwykłym facetem. Nawet nie miał zamiaru napomknąć o podprowadzonych kosztownościach. Słowem się nie wysypał kiedy żona cisnęła. Bogobojny człowiek, który wydaje własną córkę. Ok, generalnie kochał swoje dzieci, ale przez ten fanatyzm wszyscy cierpieli. Nie odejdę od tego przekonania.

” No przecież przypływają do tej Ameryki” No ale to nie ma nic do rzeczy. A może ma nawet więcej, bo nawiązuje do hipokryzji. Jak tak im było dobrze ze słowem bożym na talerzu to trzeba było zostać na wyspach. Skusili się mamoną i perspektywą własnej farmy. Oczywiście to bardzo dobrze, ale mi chodzi wciąż o porzucenie ślepego patrzenia na jedną świeczkę. To ich zgubiło.Jak teraz tak myślę, to właśnie w głowie rodziny tkwił największy problem. Reżyser rozmową o Samuelu i o grzechu pierworodnym daje jasno do zrozumienia po której stronie barykady stoi. Bo tu nie ma co tłumaczyć. Oni wierzą i koniec. Klops gdy dziecko jest dociekliwe.

„Diabeł jak cię ma ujebać, to i tak cię ujebie” I tu się Daniel zgadzam w 100%. 🙂

Wiem, że nie należysz do tych co się spuszczają zbytnio nad tytułem. Dla mnie tutaj pierwszorzędną rolę odegrał klimat, a fakt, że nie zasnąłem w trakcie to już jest kurna wielki plus dla produkcji 😀