Mieszkam na niezłym zadupiu i w lokalnym kinie będę miał Revenanta pod koniec marca. (Force Awakens grali nam non-stop przez 2 miesiące, więc nie wiem, może się u nas wszystkie premiery poprzesuwały.)

Tak na ogół to katole mi tam rybka, więc sam fakt wzięcia się za ich czarne owce mnie aż tak nie ekscytuje. Jakby Spotlight mi tę tematykę ciekawie wyłożył to spoko, ale jak mam oglądać Keatona z Ruffalem siedzących przy telefonie i ekscytujących się wieściami, że to wcale nie było 19 przypadków, tylko 80 or something, to sorry Winnetou.

Jaki tam fenomen? Ja się cieszę, że to film, który z buta wchodzi na zakrystie (chociaż wszyscy myślą, że to eleganckie najście). Mam nadzieję, że "Spotlight" wróci na wielkanoc do kin, ku pokrzepieniu serc wszystkich, którzy uważają, że noszenie sukni 7/8 jest co najmniej creepy.

Revenant teraz u Ciebie w domu to będzie chujnia. Teraz to możesz doświadczyć tylko emocji kulinarnych jak Simply wyżej.

And so…

The Big Short – nie widziałem, planuję obejrzeć.

Bridge of Spies – Spielberg wyspielbergował bardzo Spielbergowy film i wszedł z tego dobry hollywoodzki mainstream, który uwielbiają masy, i ja w sumie też. Co roku namaszczają jakiegoś młokosa na następce Stevena, a on w sumie pokazała, że jest najlepszym Spielbergiem jakiego mamy i (zapewne) mieć będziemy. Wg mnie oceniacie ten film zbyt nisko.

Brooklyn – nie widziałem… Może obejrzę – dobre romansidło nie jest złe.

The Martian – całkiem fajny. Dupy nie urywa, ale przyjemna, efektownie nakręcona rozrywka.

The Revenant – nie widziałem. Planuję obejrzeć, ale nie spodziewam się rewelacji. Ostatni oscarowy Inarritu (znaczy się Birdman) to przereklamowany badziew.

The Room – może być. Pod koniec trochę przegięli z ckliwą słodzizną, ale ogólnie jest ok. Larsson i ten mały kudłacz pewnie zasługują na jakieś wyróżnienia.

Spotlight – nie kumam fenomenu. Film przeciętny jak bigos na stołówce – człowiek się niby naje, ale żeby zaraz to za jakieś frykasy uznawać.

Mad Max: Fury Road – po kinowym seansie byłem jak najbardziej zagorzałym fanem, teraz emocje już trochę opadły, ale wciąż to the gates of Valhalla. We shall ride eternal. Shiny and chrome!

/Co ty tak piszesz i usuwasz? 🙂

https://wizjalokalna.wordpress.com/2016/02/27/oscary-2016-czyli-co-jest-grane/