Głównie rzuciło mi się w… uszy, że film bardzo oszczędnie używa muzyki. A co poza tym? Drastyczne sceny są drastyczne, a sympatyczny Chicory jest sympatyczny. 🙂 Przyznam, że byłam pewna, że zginie – tak od rozmowy o czytaniu książek w wannie (dialog zresztą mnie rozczulił). A tu zaskoczenie. Ale w ogóle bardzo mi się podobała kwestia "Pożegnaj ode mnie moją żonę. A ja przywitam się z twoją". Strasznie ładne. 🙂

W ogóle film fajny. Myślę, że western jest tu tylko jakimś tam kostiumem, który mógłby być dowolnie inny – zresztą, podobnie jak w "Truposzu": coś w rodzaju historii o schodzeniu w najgłębszy krąg piekła. W którymś momencie aż się nie chce wierzyć, że przecież bohaterowie dopiero co prowadzili normalne życie i żyli w normalnym mieście.

Dziękuję za polecenie. ^^