No ale zacznę od konkretów. W recenzji zawarta jest ciekawa interpretacja intencji autora, ale odpowiedź wydaje mi się dużo prostsza niż przedstawione propozycje. Podobnie jak Koszmar z Ulicy Wiązów, Halloween czy dajmy na to Carrie ( oraz połowa książek Kinga) It Fallows odnosi się do dojrzewania i strachu wynikającego z odkrywania własnej seksualności i wszystkich jej konsekwencji.
Mistyczny twór i dość niepokojący początek wydają się jednoznacznie wskazywać na ten właśnie element. Cały film i opowiedziana w nim historia mogą być tylko koszmarnym snem głównej bohaterki z nocy poprzedzającej "pierwszy raz". Bo co stanie się po tym kiedy już nie będę dziewicą? Co stanie się wtedy kiedy będę tak naprawdę "dorosła"?
To widać nie tylko w tym początkowym zarysie, sposoby na radzenie sobie z problemami, poszczególne sceny również na to wskazują. Bohaterka szuka rozwiązań nie u dorosłych, a u swoich najbliższych przyjaciół to im się zwierza ze swoich problemów, jak ma to w zwyczaju robić dziecko. Dorośli przecież nie będą w stanie zrozumieć jej problemu. Do tego dodać można ucieczkę do starego "domu zabaw", który wydawał się tak bardzo bezpieczny. A chyba idealnie odzwierciedla moją teorię scena konfrontacji ze swoim pierwszym kochankiem, kiedy to cała grupa spotyka się siedząc na trawie w ogródku jednego z bohaterów. O ile koszmar odnosił się do strachu wynikającego z dorastania, by potem przerodzić się w klasyczny horror. It Fallows nie tylko korzysta z podtekstu odkrywania własnej seksualności, rozwiązanie filmowego konfliktu oraz przyjęte przez bohaterów metody też stanowią ciągłą dyskusję z własnym dorastaniem.

Chciałem też zauważyć, że Hellreiser nie jest dla zwyroli! Hellraiser jest bardzo klasyczny. Dla zwyroli jest twórczość Cronenberga (którego uwielbiam). (Widzę zresztą, że wspomniana poniżej)