Komentarze do: The Incredible Shrinking Man (1957)

Autor: Potwór na kampusie (1958) - Po napisach | z pasją o filmach

Potwór na kampusie (1958) - Po napisach | z pasją o filmach — Mon, 24 Jul 2017 17:35:18 +0000

[…] w swojej filmografii z pewnością jaśniejsze punkty, jak chociażby nakręcony rok wcześniej O człowieku, który malał. Majstersztyk, dzieło ponadczasowe wykraczające daleko poza science fiction, dotykające ludzkiej […]

Autor: Mariusz

Mariusz — Wed, 03 Sep 2014 09:46:29 +0000

Oczywiście że tak, ale scena z kotem też fajna. Facet sobie śpi w swoim domku i nawet pomyśleć nie może, bo słyszy jakieś drapanie, podchodzi do drzwi, otwiera je, a tam wielki kot otwiera paszczę… O arachnofobii słyszałem już wcześniej, ale o kotofobii dowiedziałem się dopiero z tego filmu 😀

Autor: Patryk Karwowski

Patryk Karwowski — Wed, 03 Sep 2014 09:18:53 +0000

Pająk może i nie był czarnym charakterem. Jednak był kurewsko straszny. Pająk zasługiwał na osobny akapit 🙂

Autor: Patryk Karwowski

Patryk Karwowski — Wed, 03 Sep 2014 09:16:54 +0000

Świetne było właśnie to o czym piszesz. Te dwie historie, czyli kino sci-fi/survivalowe doskonale uzupełniało się dramatem psychologicznym, który rozgrywał się w głowie bohatera. Sceny gdy siedział w tym domku dla lalek, z wielką żoną za oknem. To musiało być strasznie deprymujące 🙂 Bardzo dobry film.

Autor: Mariusz

Mariusz — Wed, 03 Sep 2014 08:33:40 +0000

Ja nie znajduję w tym filmie wad i nie chcę ich szukać, bo ten film dostarczył mi sporej dawki emocji i rozrywki. Mój numer 1 w dziedzinie science fiction. Widziałem także inne filmy Jacka Arnolda i żaden mnie tak nie poruszył jak właśnie "Incredible Shrinking Man". Duża w tym zasługa scenariusza Richarda Mathesona, który oparł swój tekst na własnej powieści. To dzięki temu człowiekowi nie mamy tu banalnej i sztampowej bajki, lecz ambitny dramat pełen rozważań na temat ludzkiego istnienia. Podobnie jak Kubrick w późniejszej "Odysei kosmicznej" Arnold i Matheson zdają się mówić, że człowiek jest drobny w porównaniu do wielkiego wszechświata, jego życie jest niczym, szybko się kończy i człowiek odchodzi w niebyt. Kino survivalowe w drugiej połowie również znakomite. Ten pająk nie wydaje się wcale czarnym charakterem, bo przecież on też szuka pożywienia – tak samo jak tytułowy malejący człowiek. Realizacja oczywiście też genialna, scenografia i efekty po prostu super.

Autor: robk

robk — Wed, 03 Sep 2014 00:15:40 +0000

boże jak się ja tego przestraszyłem na swe usprawiedliwienie powiem że był późny gierek cykl kino nocne a ja miałem z 6-7lat jak to oglądałem do dziś pamiętam scenę z kotem? zresztą to zmniejszanie się było nawet popularne w tym okresie kilka lat potem powstała Fantastyczna Podróż i serial Planeta Gigantów swoją drogą podobnych efektów lata później użył machulski w king size 🙂

Autor: Garret Reza

Garret Reza — Tue, 02 Sep 2014 19:24:13 +0000

O, oglądałem to.:) Dziwne, że nie rozpoznałem na zapowiedzi notatek.