@Garret Zasłużyć trzeba ! Jeżeli chodzi o scenę z wypadkiem, była najlepszą sceną w filmie. Musiałem o niej napisać.

Dobrą recenzję można porównać do tajemnicy. Władimir Nabokow pisał: "Tajemnicą, ku której dążył, była prostota, harmonijna prostota, zaskakująca bardziej niż najbardziej skomplikowana magia."

I na koniec: Patryk nie przejmuj się takimi słowami. Wygląda na to, że Simply coś wciągał i z pewnością to nie była przysłowiowa kreska.

Internet stanowi tak specyficzne miejsce kontaktów między ludźmi, że do końca nie jesteśmy w stanie wyczuć sarkazmu / poważnego pytania. Znamy się przecież tylko stąd. Jako że komentujesz u mnie w miarę regularnie (za co dzięki, gdyż te teksty podwyższają jakość całego posta), wiem, że z reguły to są pytania na serio. Odpowiedź też należy się na serio.

Nie, nie wciągałem. Widmo czającego się za rogiem testu mi nie pozwala. Nie będę rozwijać swojej myśli dotyczącej halucynogennego nastroju w filmie. Takie odniosłem wrażenie i tak to odebrałem. Nie było tam zabiegów wizualnych jak "Las Vegas Parano". Nie musiało być. Zresztą to ty jesteś filmoznawcą. Nie ja 🙂

"Przecież ta dłoń , to nie jest żywy organizm…"

Przecież wiem, że ta dłoń jest odzwierciedleniem demona, który narodził się w głównym bohaterze. Ok, mogłem to napisać. Jednak twórcy zaprezentowali to w sposób dosłowny, więc zrecenzowałem to właśnie tak. Nakręciłbym to inaczej. Tylko twarze ofiar. Ślady na gardle. Nie "zwizualizowałbym" tego. Wolałbym pójście w stronę thrillera i bohatera, który nie jest pewny czy to on robi, czy nie.

Co do Caine, to wciąż mam co do niego mieszane uczucia w tym filmie. To może dziwnie zabrzmi, jednak nie podoba mi się z tego okresu 🙂 Wolę go np. w Harry Brown. Wiek zdecydowanie mu służy.

Muzyki nie zapamiętałem. Trochę się nudziłem na tym filmie, być może to przez to.

Za wzmiankę o cameo Olivera Stone'a – dzięki.

Wciągałeś coś przed seanasem ? Jeśli nie , to rozwiń .

,,…Jednak co innego, gdy bohater ucieka i ukrywa się przed jakimś wielkim stworem, a co innego, gdy dłoni z filmu Ręka udaje się dusić, szarpać, zabijać… To przecież tylko mała dłoń..''
Przecież ta dłoń , to nie jest żywy organizm, którego siłę można oszacować . To przenośnia, symboliczne ujęcie odwetowych instynktów bohatera. To jest do bólu czytelne .
I w tym tkwi największa słabość ,, The Hand'' – co jest cały czas sugerowane, znajduje stuprocentowe potwierdzenie , jeszcze w finale jest wyłożone ex catedra. Żadnego zaskoczenia , zero tajemnicy.
Caine jest najmocniejszym atutem filmu . Jego wybór nie zaskakuje, nieco wcześniej odniósł sukces w zbliżonej roli w ,, Dressed to Kill'' De Palmy.
Warto odnotować cameo Olivera Stone'a ( rola menela zaatakowanego przez dłoń na śmietniku ) i pochwalić muzykę Jamesa Hornera.

Scena wypadku jest gdzieś na YouTube?