Komentarze do: The Girl Who knew Too Much (1963)

Autor: Mario Bava - Po napisach | z pasją o filmach

Mario Bava - Po napisach | z pasją o filmach — Tue, 31 Jul 2018 15:40:03 +0000

[…] wchodzi w ciało soczyście jak nigdy, zaś morderca wodzi za nos ogary do samego finału. 8/10. Recenzja tutaj MIEJSCE 3 La maschera del demonio – Black Sunday (1960). Pierwszy samodzielny […]

Autor: A bay of blood (1971) - Po napisach | z pasją o filmach

A bay of blood (1971) - Po napisach | z pasją o filmach — Fri, 13 May 2016 18:15:55 +0000

[…] twórca tak sztandarowych tytułów dla żółtego nurtu jak Blood and black lace (1964), czy The girl who knew too much (1963) od razu próbuje oddzielić grubą kreską gatunki (scena, gdy morderca ściąga czarne […]

Autor: Patryk Karwowski

Patryk Karwowski — Wed, 06 Aug 2014 12:46:49 +0000

Bava tak jakby wyznaczył sobie za cel nakręcenia filmu z każdego gatunku 🙂 Jego filmu o wikingach nie miałem zamiaru obejrzeć, ale już "Planetę Wampirów" już tak 🙂

Autor: Patryk Karwowski

Patryk Karwowski — Wed, 06 Aug 2014 12:44:14 +0000

Ano podobało, podobało. Mam w kolejce "L'uccello dalle piume di cristallo". Gorzej z czasem 🙂

Autor: Patryk Karwowski

Patryk Karwowski — Wed, 06 Aug 2014 12:41:41 +0000

Jeszcze 2 miesiące temu też nie było mi dane nic Bavy obejrzeć. Dzięki blogosferze poznałem reżysera i na tym tytule na pewno się nie skończy. Zatem marsz Magdaleno po Dziewczynę, która wiedziała za dużo 🙂

Autor: Fantasma

Fantasma — Tue, 05 Aug 2014 19:56:37 +0000

Recenzja bardzo ciekawa i wciągająca.
Cieszy mnie, że film Ci się podobał. Mam nadzieję, że na moim blogu znajdziesz więcej ciekawych filmów dla siebie.

Autor: Magdalena

Magdalena — Tue, 05 Aug 2014 19:30:28 +0000

Nie oglądałam jeszcze żadnego filmu tego reżysera, ale po twojej recenzji widzę, że to coś dla mnie 🙂

Autor: Mariusz

Mariusz — Tue, 05 Aug 2014 11:37:33 +0000

Trochę mi już wyparowało z pamięci, ale ogólnie to dobrze wspominam ten film. Sporo fajnych motywów, które zainspirowały późniejszych filmowców (takich jak Dario Argento), ale też kilka motywów Bava zaczerpnął od innych, np. od Hitchcocka lub Agaty Christie (jeśli dobrze pamiętam to morderstwa były popełniane w kolejności alfabetycznej jak w książce "A…B…C…" tejże pisarki). Był chyba w tym filmie także motyw zamkniętych drzwi, który może kojarzyć się z filmem Fritza Langa "Secret Beyond the Door".
Niedawno obejrzałem film Bavy o wikingach pt. "Gli Invasori" ("Najeźdźcy") – fabuła podobna do "Wikingów" Richarda Fleischera, ale opowiedziana niestety znacznie gorzej, z większą ilością rażących bzdur i zbiegów okoliczności. Ale naciągane 6/10 to mógłbym dać, bo akcja jest wartka i nudzić się trudno.