Zabrzmi to cholernie relatywistycznie, ale w życiu zło to kwestia kontekstu. Oczywiście łatwo obejrzeć coś takiego jak Salo, czy jeden z ostatniej serii filmów krótkometrażowych ISIL,by zobaczyć tego "złego", zobaczyć zło w czystej postacie by poczuć się lepiej, bo przecież ja nigdy bym czegoś takiego nie zrobił, bo przecież ja nawet nie mogę o tym pomyśleć. Bo ja jestem "dobry".

G… prawda

Wszystko to kontekst, wszystko to odpowiednie ułożenie postaci, scenerii i okoliczności. Jedyne co ważne to określone dążenia, czasem nawet niezwykle wzniosłe, czasem nawet niezwykle "zbożne", w zasadzie właśnie te najwznioślejsze i najbardziej boskie wiążą się z największym cierpieniem, bezmyślną śmiercią i tysiącami ofiar. Ale jak tu kogokolwiek winić, gdy "chciał dobrze", gdy pragnął czegoś pięknego wzniosłego i szeroko pojmowanej "uczciwości".

Obserwując świat, który mnie otacza doszedłem po dość krótkim czasie do przekonania, że nie ma absolutnie bardziej zepsutych, paskudnych, obrzydliwych i diabelnie wręcz zaciekłych wobec siebie ludzi niż "byli małżonkowie". To idealny przykład tego kontekstu, o którym wspominałem.

To właśnie Ci ludzie owładnięci jeszcze nie tak dawno bezbrzeżną "miłością" kilka chwil po jej przeminięciu skaczą sobie do gardeł wyciągając najbardziej paskudne, niskie i bolesne argumenty. Jednocześnie zachowując pozory, szukając popleczników, zaogniając nie tylko stosunki między sobą, ale też rozogniając całą otaczającą rzeczywistość, nie zważając nawet na takie drobnostki jak dzieci, czy niewinni, postronni ludzie obrywający kolejnymi odbryzgami ich, że się tak wyrażę "wielkiego uczucia"…

No ale to rzeczywistość, w niej nie wszystko widać, nie wszystko dobrze opisze scenarzysta, reżyser w odpowiedni sposób tego nie podkreśli,.

Tak naprawdę najbardziej przerażającą rzeczą, która czai się w ludzkim umyśle nie jest sadyzm,schorzenia umysłowe, czy żądza mordu – to dopada jednostki, które w ten czy inny sposób w pewnym momencie eksplodują – strzelając do kolegów w szkole, dzieci w klasach, przechodniów na ulicach czy postanawiają zrobić sobie pas z stylowe body z ludzkiej skóry… to nawet nie promil ludzkiej populacji…
Najbardziej przerażająca jest łatwość z jaką człowiek podporządkowuje się "słusznej idei" jak wiele jest w stanie dla niej poświęcić i jak wiele jest w stanie przez nią wytłumaczyć. W przesłuchaniach Eichmana, czy innych nazistowskich zbrodniarzy nic nie budziło takiego niepokoju jak ich pewność, jak ich przekonanie o własnej racji, jak przeświadczenie o tym, że czymkolwiek by się nie zajmowali robili coś słusznego.

Może dlatego Salo mnie nie przeraża, może dlatego radośnie wcinam popcorn oglądając kolejne hołdy pochwalne dla kolejnych seryjnych morderców, psychopatów i sadystów pokrótce… Może dlatego nie drgnie mi powieka, podczas najpaskudniejszych i najbardziej krwistych scenach gore…

Bo wiem, że co dzień na świecie dzieją się rzeczy o wiele bardziej złe, makabryczne, paskudne, okrutne i po prostu bezmyślnie sadystyczne… ale przecież "słuszne" bo poparte bogiem, ideą, sprawiedliwością, czy inną kompletnie poronioną rzeczą.

A tak reasumując wątek "człowieczego zła", nie ma dobra i zła… jest tylko wypadkowa interesów, idei i przekonań. Człowiek nie jest zły, nie jest dobry, człowiek jest tylko chciwy, uwarunkowany do hipokryzji, przekonania o własnej nieomylności i z całych sił chce czuć się "dobrym"… Pytanie tylko co w danej kulturze, chwili, przekonaniu, religii… to "dobro" znaczy.

O tym też jest ten obraz – o naszej rekacji na czynienie zła – jeden widz wyjdzie i przypierdoli, inny oleje temat, twierdząc że to go nie dotyczy, jeszcze inny będzie filozofować na temat, kolejny weźmie w obronę oprawców. Dlatego to tak mocne dzieło, nikogo nie pozostawi obojętnym. Za każdym seansem można go na różnych poziomach interpretować.

Odczucia po filmie? Akurat ten wzbudzał we mnie agresję. Najchętniej wszedłbym tam i rozpiżdzyłbym to popaprane towarzystwo. Kula w łeb i do piachu. Takie są moje odczucia:)

Demony ma każdy. Trzeba je tylko poskromić, tak żeby nie krzywdziły innych. Też mam wiele. Kilka z nich leczę. Kilku daję upust w innej formie. I tak z dnia na dzień 🙂