Komentarze do: Last Days (2005)

Autor: Gus Van Sant - Po napisach | z pasją o filmach

Gus Van Sant - Po napisach | z pasją o filmach — Wed, 05 Oct 2016 07:20:54 +0000

[…] Days – Ostatnie Dni (2005). Dopiero co obejrzany film Van Santa (recenzja tutaj). Nadrobiony w związku z postem o solenizancie. Obejrzałem go też, ponieważ lubię Nirvanę. […]

Autor: madalena

madalena — Thu, 24 Jul 2014 09:42:11 +0000

W takim razie przystępuję do pieczenia tortu ku czci "Słonia", "Paranoid Park", "Restless", "Obywatela Milka", rimejku "Psychola", "Buntownika z wyboru" i "Boss'a" choć nie dooglądałam do końca:). I życzę Panu Gusowi kolejnych czad filmów:). Więcej grzechów nie pamiętam:)

Autor: Patryk Karwowski

Patryk Karwowski — Thu, 24 Jul 2014 08:18:22 +0000

Choć "Słonia" oceniam też jako dobry, to w rozstawieniu miejsc jest troszkę dalej. Cały obejrzany Gus Van Sant będzie wieczorem! 🙂

Autor: Patryk Karwowski

Patryk Karwowski — Thu, 24 Jul 2014 08:16:14 +0000

W filmach Van Santa jest coś halucynogennego i wciągającego. Zapraszam wieczorem na post o dzisiejszym solenizancie 🙂

Autor: madalena

madalena — Thu, 24 Jul 2014 08:14:41 +0000

Ja chciałam obejrzeć bo spodziewałam się czegoś tak genialnego, jak "Słoń". Rozczarowałam się niestety ale zawsze mogę powiedzieć, że przynajmniej próbowałam:).

Autor: Fantasma

Fantasma — Thu, 24 Jul 2014 07:33:21 +0000

Nie lubię oglądać filmów biograficznych, ponieważ rzadko są obiektywne. Zazwyczaj pokazują to co reżyser chce uwypuklić w życiu głównego bohatera. Poza tym Kurt Cobain to nie był nigdy mój idol. Ten film obejrzałem w zasadzie tylko z powodu udziału w nim Asii Argento. Muszę jednak przyznać, że bardzo mnie wciągnął i dał do myślenia.

Autor: Patryk Karwowski

Patryk Karwowski — Wed, 23 Jul 2014 09:54:48 +0000

Dokładnie. On już nie mógł sam decydować o swoim losie. Heroina w jego głowie była jak pijany gość, który wszedł z kijem baseballowym do sklepu z lustrami. A że film nudny? Nudny jak gość, który leże zarzygany na przystanku przez parę godziny. No niby nudny, niby wiesz jak to się skończy. Jednak czekasz bo myślisz że reżyser odpowie na pytanie, gdzie był ten moment gdy wokalista się poddał. To nie był moment, to był kurewsko długi czas.

Autor: madalena

madalena — Wed, 23 Jul 2014 07:29:53 +0000

Dzięki Twojej recenzji ciut inaczej spojrzałam na ten film. Szczerze powiem, że nie wytrzymałam do końca. Te powolne snucia, przechodzenia z pomieszczenia do pomieszczenia, cały ten syf wokół, nie na moje nerwy. Moje adhd nie pozwoliło mi wysiedzieć do końca. Sam Kurt…skomplikowana postać. Myślę, że od początku skazana na takie zakończenie. Depresja, ciągłe kłopoty z żołądkiem (ojj, daje to w kość), żona, której beret jest tak zryty, że nikt by nie wytrzymał. I, tak jak piszesz, brak bliskich. Na siłę powinni walić drzwiami i oknami. A i kobita, która wzięłaby go za pysk i zrobiła z nim porządek. A może tylko łatwo mi się mówi. Kto chce umrzeć i tak umrze… W każdym bądź razie szkoda Kurta. A film przenudny. Pitta bardzo lubię ale irytował mnie fest.