Komentarze do: Polytechnique (2009)

Autor: Denis Villeneuve - Po napisach | z pasją o filmach

Denis Villeneuve - Po napisach | z pasją o filmach — Wed, 04 Oct 2017 10:18:59 +0000

[…] na jeden raz. Nie ma potrzeby powtarzać seansu. Politechnika to filmowy świat Villeneuve’a. Recenzja tutaj. […]

Autor: Nowy początek (2016) - Po napisach | z pasją o filmach

Nowy początek (2016) - Po napisach | z pasją o filmach — Sat, 12 Nov 2016 14:03:35 +0000

[…] (Prisoners, Sicario) zahaczających non stop w swojej tematyce o ludzki strach i niepokój (Polytechnique, Enemy, ale i również poprzednio wymienione) uprawia ten kontakt przez gros filmowego […]

Autor: Patryk Karwowski

Patryk Karwowski — Sat, 07 Jun 2014 14:42:03 +0000

No to czekam na wrażenia po 🙂

Autor: Bajkonik

Bajkonik — Sat, 07 Jun 2014 13:29:36 +0000

Chętnie obejrzę ten film, widziałam "Pogorzelisko", które wryło mnie w fotel, a lubię jak na mnie tak film oddziałuje 😉
Co do niebezpiecznych osobników, to zapewne niemożliwe jest odizolowanie ich wszystkich, natomiast uważam za zasadne aby pewne grupy zawodowe – zwłaszcza pracujące z ludźmi, czyli nauczyciele, pracownicy socjalni, terapeuci itp, oraz osoby mające styczność z niebezpiecznymi narzędziami, substancjami, przechodziły co parę lat badania psychiatryczne. Na pewno nie uchroni to przed wszystkimi zagrożeniami, ale może oszczędzić cierpienia.

Autor: Patryk Karwowski

Patryk Karwowski — Thu, 05 Jun 2014 04:49:46 +0000

Hej, to jest miejsce gdzie wyrażam przede wszystkim swoje odczucia po seansie filmowym. Po "Politechnice" mam właśnie takie. Tak, niestety nie mogę być 24h przy kimś żeby go chronić (mówię o ochronie dyskretnej). Liczę po prostu na to że ktoś w porę odizoluje każdego idiotę z dala od normalnego obywatela.

Autor: Garret Reza

Garret Reza — Wed, 04 Jun 2014 21:18:40 +0000

Przed popieraniem takich systemów dowiedz się więcej o wprowadzaniu totalitaryzmu. To nigdy nie dzieje się w 5 minut tylko właśnie małymi kroczkami, dlatego obowiązuje zasada albo-albo. I wszelkie ograniczenia zawsze pociągną za sobą kolejne, a odwrócić będzie to bardzo trudno.

Zobacz taki podatek dochodowy, i wyobraź sobie, jak trudno powinno być go w teorii wprowadzić. A jednak tak się stało, i trzeba rewolucji by to odwrócić. Z wzmożonym "bezpieczeństwem" będzie niewyobrażalnie gorzej, bo będzie polegać na przyznaniu większej ilości praw pałującym niż pałowanym.

Zresztą, nie da się zapewnić bezpieczeństwa. Najwyżej można dołożyć środków by tego, kto popełni przestępstwo, odizolować od społeczeństwa. A wcześniej jak będzie mieć ochotę i tak to zrobi. Choćby łyżką i tylko jednej osobie. Tu trzeba edukować zamiast zabraniać kolejnych rzeczy i budować kolejny mur.

Autor: Patryk Karwowski

Patryk Karwowski — Wed, 04 Jun 2014 20:01:37 +0000

Wszystko w granicach rozsądku 🙂 Bynajmniej nie "1984" Orwella. Jednak poglądy strasznie szybko się zmieniają u człowieka po zmianie sytuacji życiowej. Co do broni. Absolutnie nie. Nie dostałbym pozwolenia 🙂 Nadpobudliwy jestem 🙂

Autor: Garret Reza

Garret Reza — Wed, 04 Jun 2014 19:32:14 +0000

Potrafię to sobie wyobrazić.:) Ale nie podoba mi się głoszenie poglądów o ograniczeniu mojej wolności.

Masz już broń do obrony? Ja w przyszłości zapewne o takie coś zadbam, może do tego czasu przepisy się zmienią.

Autor: Patryk Karwowski

Patryk Karwowski — Wed, 04 Jun 2014 19:05:01 +0000

Gdzieżbym śmiał przegapić jakikolwiek wpis na Garretrezie :). Polityka strachu to jedno, schizofrenik z odchyłem w kierunku przemocy to drugie. Polityka strachu ewoluowała wraz z unowocześnieniem się mediów. To naturalne że teraz słyszymy o wszystkim i widzimy wszystko. I wszyscy to wykorzystują. Ja mam w dupię politykę strachu, bo jak się wkurwię to zabiorę rodzinę, wyjadę do innego kraju, tam wynajmę mieszkanie i sobie poradzę. Nigdy się o nic nie bałem, nie mam telewizji, nie oglądam wiadomości, nawet nie wiem jak wygląda mama Madzi (chociaż o niej słyszałem), ale mam wyobraźnię. Potrafię sobie wyobrazić jak może kiełkować w chorej głowie ukryta frustracja, która została zasiana przez pierdolniętych rodziców. Tak jak napisałem w recenzji, tu nie chodzi o mnie, nigdy nie chodziło. W zasadzie nigdy się niczego nie bałem. Dopiero z pojawieniem się dzieci świat zmienia się całkowicie. Rodzice od zarania dziejów bali się o dzieci, nawet w czasach gdy nie było polityków, teraz to dotknęło mnie, po prostu … 🙂

Autor: Garret Reza

Garret Reza — Wed, 04 Jun 2014 18:17:25 +0000

Obejrzyj miniserial "Siła koszmarów" o powstaniu polityki strachu. Jak to się stało, że dzisiaj zawód polityka polega na obiecywaniu bezpieczeństwa zamiast szczęścia, i jak zbudowano to zagrożenie którego wszyscy się boją. Pisałem o tym serialu na blogu, chyba przegapiłeś.:)
http://garretreza.blogspot.com/2014/05/serial-sia-koszmarow-powstanie-polityki.html